ผู้ชายคนนี้สู้ประมูลภาพของวง Groover Riders ด้วยราคาที่แพงสูงลิ่ว
เพื่อว่า … ต้องการเอาไปให้แฟนที่อยู่ที่ญี่ปุ่น ที่ชอบวง Groove Riders มากๆ

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

สาวๆหลายๆคนคงแอบอิจฉาแฟนเค้านะเนี่ย อิอิ

เราจึงคิดว่า น่าจะมีไอเดียแบ่งบัน ของเหล่านี้ให้กับเพื่อนๆสมาชิกๆ

เรียกง่ายๆว่า แจกฟรีๆ กันไปเลยดีกว่า

พัสดุลึกลับกำลังจะส่งหาสมาชิก Songburi.com ครั้งแรกนี้จำนวน 3 ชิ้นครับ ^^

จากบริษัท ซองบุรี จำกัด จริงๆนะ -__- กล้องมือถือห่วยแตกมาก

จ่าหน้าครบเรียบร้อยแล้ว สมาชิกรอลุ้นได้เลย

น้องเจน คนสวยของเราทำหน้าที่ ไปรษณีย์จำเป็น เดินไปส่งให้แล้วกับมือครับ

ไม่มีอะไรหรอกครับ ^^ แค่ส่งความสุขไปให้เพื่อนๆที่เกิดในเดือนนี้แค่นั้นเอง ใครเกิดเดือนนี้และเป็นสมาชิก songburi.com อยู่ก็รอลุ้นของขวัญได้เลยครับ

เดือนต่อๆไปก็จะหาของมาแจกแบบนี้เรื่อยๆนะครับ

ถ้าเพื่อนๆ ลองเปิดคลิปใน Video Channel ของเราดูจนจบ รอสักแป๊บเพียงเสี้ยววินาที ก็จะมีอะไรปรากฏขึ้น มันหน้าตาเป็นอย่างนี้ครับ

ใช่แล้ว เราเพิ่มส่วนนี้ขึ้นมาด้วย มันโชว์รายการคลิปที่เกี่ยวข้องกับคลิปปัจจุบันมาให้เพื่อนๆ ได้ดูด้วย คลิกที่ปุ่มสีส้มๆ ทางซ้ายหรือทางขวา เพื่อดูรายการคลิปอื่นๆ ที่ยังไม่ได้โชว์ไว้ให้ หรือเอาเมาส์ไปวางที่รูปใดก็จะมีชื่อคลิปโผล่ออกมาให้ดูแบบนี้…

อยากไปดูคลิปไหนก็คลิกไปดูได้เลย ที่ Video Channel ครั้งต่อๆ ไปก็อย่าลืม ดูคลิป ต้องดูให้จบนะครับท่าน

เห็นมั้ยว่า YouTube ทำได้ Songburi ก็ืทำได้่เช่นกัน

เป็นได้อย่างที่ในใจเราคิดจริงๆครับ สิ่งที่พวกเราอยากบอกกับทุกๆคนในงานวันนั้น ก็เพียงแค่ขอความสนับสนุนพวกเรา สื่อตัวเล็กๆในโลก Internet …

เราอยากให้วงการเพลงสามารถอยู่อย่างยั่งยืน และเคารพในผลงานของศิลปิน พวกเราเชื่อว่า สิ่งที่เราทำ จะเปลี่ยนแปลงค่านิยมของผู้บริโภคในอนาคตได้

งานนี้เล่นเอาทีมงานเหนื่อยกันสุดๆ จะว่าไปนี่เป็นงานแรกที่จัด Event กันเอง ถือเป็นประสบการณ์ทำงานที่ดีของพวกเรา ทุกๆคนเลยครับ _/\_

เครดิตท้ายนี้ ผมอยากขอขอบคุณ

- พี่อึ่ง ที่คอยจิกหัวสั่งสอนการทำงาน Event และดูแลเรื่องสื่อให้พวกเรา ที่สุดยอดกว่านั้น พี่อึ่งทำได้คือ สามารถหลบกล้องถ่ายรูปทุกตัวในงานได้ พวกผมไม่มีรูปพี่เลย แง้ !!

- พี่โป๊ะ พี่พีท บุคคลที่ทำงานเบื้องหลังและเป็นที่ปรึกษาด้านศิลปินให้และ วางแนวคิดของ Website ให้กับพวกเรารุ่นต่อๆ มาครับ แต่พี่ๆ เนียนมาก โผล่มาให้พวกผมเห็นในงานแว๊บเดียวแล้วก็หายตัวไปเลย

- ขอบคุณสุดท้ายคือ Sponsor ที่สนับสนุน Website เล็กๆ อย่างพวกเรา

ขอบคุณครับ

หลายคนคงสงสัย ว่า ทำไมถึงต้อง Songburi

ที่มาที่ไป มันเกิดจากผมเอง ที่คิดชื่อนี้ไว้นานแล้ว ตั้งแต่ยังอยู่ที่บริษัทเก่า คิดไปแล้วก็ไม่ผ่าน เพราะเขานึกไปถึง “ซองบุหรี่” ซึ่งผมเอง ไม่เคยนึกถึงเลยจนวันที่เขาพูดถึงมัน ได้แต่เก็บมันไว้กับตัวเสมอมา คิดไว้ว่า สักวันหนึ่ง สบโอกาสเหมาะๆ คงจะหยิบมันขึ้นมาใช้

ผมเป็นคนที่ชอบตั้งชื่อโดเมน ด้วยคำในลักษณะที่บอกขอบเขต เช่น Zone, Town, City มาคราวนี้ ผมคิดอยากได้คำไทยๆ บ้าง จึงนึกถึง “บุรี” ที่แปลว่า “เมือง”

ในเมื่อสิ่งที่ผมชื่นชอบ มันคือ เสียงเพลง สิ่งที่ผมคิดไว้ในใจ ก็คงไม่พ้น “Song” หรือ “Music” และแม้แต่คำไทยทับศัพท์อย่าง “Pleng” ผมก็เคยคิดไว้

แต่ไปๆ มาๆ กลายเป็น “Songburi” ได้ไง อันนี้ ผมก็ไม่แน่ใจ แค่จำได้ว่า ผมอยากลองแต่งชื่อเว็บไซต์ ที่มีลูกเล่นของการนำเอาคำไทย มาประสมกับคำอังกฤษ มันจึงกลายเป็น “Songburi” ในที่สุด ออกจะแนวๆ เท่ๆ ในความรู้สึกผม

ผมเจอบางคนบอกว่า ชื่อมัน “เห่ย” มันดู “เสี่ยว” (ขอโทษที่ใช้คำนี้ ผมโดนมาจริงๆ) อันนี้ ผมว่า มันแล้วความรู้สึกของใครของมัน อย่างไรก็ตาม เมื่อผมเอ่ยปากบอกกับทีมที่เป็นต้นน้ำของเว็บไซต์แห่งนี้ ทุกคน “โอเค” และ “ชอบ” กันมันทั้งหมด หลังจากคิดชื่อกันจนหัวปั่น ก็ได้ชื่อที่คิดเก็บไว้นั่นแหละ ที่โดนใจกรรมการมากที่สุด

ตั้งแต่นั้นมา เว็บไซต์แห่งนี้ก็กำเนิดขึ้น ด้วยชื่อ “Songburi” หรือ “ซองบุรี” จวบจนทุกวันนี้ครับ

เราไปดูที่คิดว่าคนกรุงเทพไม่ค่อยได้ดูดีกว่า ^^ถนนคนเดิน ถนนแห่งเสียงดนตรี

ถนนคนเดินเป็นเหมือนถนนตลาดนัดที่ให้คนเชียงใหม่มาซื้อขายสินค้าต่างๆกันมากมายทั้งของพื้นเมือง ของกินของใช้ หรือแม้การแสดงดนตรีเปิดหมวก ต่างๆ

ถนนคนเดินนี้จะเปิดตั้งแต่ 5 โมงเย็นไปจนถึงเที่ยงคืนของทุกๆวันเสาร์ อาทิตย์บริเวณตลาดท่าแพ ใครไปใครมา ที่เชียงใหม่ช่วงเวลาดังกล่าว ผมแนะนำให้มาเดินครับคุณจะได้บรรยากาศที่แตกต่างไปจากตลาดนัดธรรมดาที่เคยเดิน

ด้วยระยะเวลาที่จำกัด เพราะพวกผมต้องขึ้นรถนครชัยแอร์ตอน 2 ทุ่มจึงจำเป็นต้องรีบเก็บบรรยากาศ อาจจะดูไม่ซึมซับแต่ก็น่าจะให้เพื่อนๆสนุกไปด้วยได้ เล่าด้วยภาพเหมือนเดิมครับ

พี่สืบแกเป็นคนที่เห็นของเก่าๆ ศิลปะลวดลายต่างๆไม่ได้เป็นต้องหยิบมาดูตลอด ซื้อไม่ซื้ออีกเรื่อง

ชุดเครื่องเทศ เครื่องปรุงต่างๆ พี่คนขายอธิบายให้ฟังว่า ปัจจุบันฝรั่งที่มาพักที่เชียงใหม่ นิยมทำอาหารไทยกินกันเอง มีกระทั้งโรงเรียนสอนทำอาหารไทย การรวบรวมเครื่องเทศเหล่านี้แล้วขายเป็น ชุด ก็สร้างรายได้ ได้ดี

สตอเบอรี่แก้วละ 10 บาทใครชื่นชอบสตอเบอรี่นี่เดินกินกันอิ่มเลย

เฉาก๊วยโบราณมีกระจายขายทั่วถนนคนเดินครับ เค้าจะใช้น้ำตาลทรายแดงโรยหน้า เฉาก๊วยจะหวานแบบชื่นใจฮะ

มาต่อไอติมโบราณปั่นจากมะพร้าวน้ำหอม หอมจริงๆฮะ หวานๆเย็นๆ แนะนำเดินๆหาดูครับ

ได้ยินเสียงเพลงที่พี่เขาเปิด เราจึงแวะไปพูดคุย ศิลปินทำเพลงเองคนนี้ ใช้ชื่อว่า “ป้อต่อน ลูกตูน” เป็นงานของสองพ่อลูก อัดเอง ขายเอง อย่างนี้สิ อินดี้ของจริง

ว่าแล้่ว เราก็อุดหนุนมาทั้งสองชุด แถมยังขออนุญาตนำเพลงมาประกอบในคลิปรายการของเราด้วย อีกไม่นานคงได้ยินกัน

ไข่ป่าม เป็นอาหารพื้นเมืองที่ใช้กระทงใบตอง แล้วเอาไข่ที่ผสมเครื่อง ใส่ไปแล้วปิ้งบนเตาไฟอ่อนๆ รสชาติจะเป็นไข่ที่อร่อยด้วยเครื่อง และหอมใบตอง อันละ 10 บาทอาหารแนะนำ

ดูกันใกล้ๆอีกที

อันนี้ไม่ใช่ของแปลกสำหรับคนกรุงเทพ น่าจะกินกันบ่อย แมลงทอด แต่ที่ผมถ่ายมาเพราะมี ญี่ปุ่นเดินมาแ้ล้วคุยกันใหญ่ ถ่ายรูปอีกต่างหาก ประมาณว่า บ้านเค้าคงไม่มีกินมั้ง อิอิ อาหารภูมิใจปัญญาไทย กินได้หมด

ชัดเจนมากมายไม่ต้องอธิบายเพิ่ม ว่างๆมาพักกันได้

รองเท้าไม้ ลวดลายสวยงามฝรั่งชอบซื้อกันหลายคนเลย

ขนมปลา รสชาติเหมือนขนมโตเกียวข้างในของขนมปลาจะเป็นไส้ต่างๆ ให้เลือกกินกัน

เป็นไฟประดับครับ เป็นโคมลอยอันเล็กๆ น่ารักดี

ไฟประดับเหมือนกันครับ อันนี้เป็นกล้วยไม้ สวยมาก

บะข่างโว่ เป็นลูกข่างขนาดใหญ่ที่ต้องเล่นด้วย 2 มือ คุณลุงที่ขายสาธิตวิธีเล่นให้ดูหลายรอบมาก

ตัวลูกข่างเมื่อปั่นลงพื้นแล้วจะมีเสียง โว่ โว่ โว่ ออกมาจากตัวลูกข่าง เสียงจะขึ้นอยู่กับว่าเราเจาะรูไว้แบบไหน

พี่สืบตัดสินใจซื้อ 1 ลูก แต่กว่าจะซื้อได้ คุณลุงสอนวิธีเล่นให้พี่สืบ ลองจนกว่าจะเล่นเป็นให้แกดู ประมาณว่าถ้าซื้อไปแล้วเล่นไม่เป็นแก ก็ไม่ขาย ใครไปถนนคนเดินไปลองเลือกซื้อได้ครับ อันนี้แนะนำเลยคุณลุงน่ารักมาก

วาดภาพเหมือนก็มีในถนนคนเดิน

หลังจากนี้พวกผมก็พักทานข้าวและออกมาฟ้าก็มืดพอดี ออกมาได้เห็นถนนคนเดินในบรรยากาศตอนกลางคืน

คนสานหมวกครับ

ถนนคนเดินทางเิดินตรงกลางจะมีดนตรีเปิดหมวก จากน้องๆศึกษาทั้งพิการและไม่พิการ มาเล่นดนตรีให้ฟัง ฝีมือการเล่นใช้ได้เลยครับ

นี่ก็อีกกลุ่ม

อันนี้แนวเพื่อชีวิต กีต้าร์ กับ เม้าท์ออแกน

น้องเล่นขิมยังไม่มาครับ แต่วางเครื่องดนตรีเรียบร้อยแล้ว

ผมเป็นคนที่แพ้น้องๆในเครื่องแบบพื้นเมืองซะด้วยสิ ^^ ถ่ายไปหลายรูปเลย

คุณลุงที่ขายขลุ่ย ฝรั่งสนใจมากเพราะลุงแกพูดเก่ง

น้องนักดนตรีคนสุดท้ายที่เราเห็นในถนนคนเดิน

เสียดายมากมายที่ถนนเพิ่งเปิด แต่พวกผมต้องกลับแล้วสิ่งที่พบเห็นแล้วประทับใจจริงๆคือ เรื่องอัธยาศัยของผู้คน เรื่องการจัดการขยะ ที่ดีมาก ถ้าผมถือขยะอะไรไว้ในมือพวกลุงๆ ป้าๆ ตามร้านค้าต่างๆ จะถามตลอดจะทิ้งหรือยัง ลุงจะเก็บไปทิ้งให้ หรือระหว่างเดินๆ อยู่ผมเจอเจ้าหน้าที่ถือถุงดำใบใหญ่ๆ และตะโกนใครมีขยะก็ทิ้งมาได้

ไม่เคยเห็นตลาดนัดที่ไหนจัดการขยะได้ประทับใจแบบนี้ ^^

เรื่องน้องๆ ดนตรีเปิดหมวก ถ้าใครไปใครมาสังเกตดูจะเห็นว่า หากเป็นดนตรีไทยจะมีการเคารพครูบาอาจารย์ด้วยดอกไม้หน้าพานเสมอ

เสียดายที่ผมเหลือเงินในกระเป๋าไม่มาก

สัญญาว่ากลับไปคราวหน้าจะตั้งหน้าตั้งตา Donate ทุกคนเลย ^^

ขอบคุณเชียงใหม่ ขอบคุณมากมายที่ทำให้เห็นตลาดกลางคืนที่มีน้ำใจของผู้คน ขอบคุณจริงๆ

เอาภาพมาฝากมากมาย โหลดรูปโหดนิด ค่อยๆ ดูกันไปฮะ

พวกเรามาถึงขนส่งเชียงใหม่ประมาณ 7โมงเช้า อากาศกำลังเย็นสบาย

หน้าตายังไม่ต้องล้าง ฟันยังไม่ต้องแปรง งานนี้กินก่อนครับ

มาทราบทีหลังว่าที่เชียงใหม่มีงาน บอลลูนกันจังหวะได้ถ่ายพอดี ที่แปลกใจคือไม่เห็นคนเชียงใหม่จะตื่นเต้นเลย ทำให้ผมนึกว่า เค้าคงปล่อยบอลลูนกันเป็นเรื่องปกติมั้ง

ท้องอิ่มแล้วทีมงานทั้งหมดก็เริ่มทำงานทำ Content กันทันที สำหรับงาน Fat โชว์เหนือเริ่มประมาณบ่ายสี่ ฉะนั้นช่วงเช้าเราจึงจัดทริปเที่ยวดอยสุเทพช่วงเช้า แทน

ระหว่างทางขึ้นเกือบ 10 กิโลเมตร ก็จะเห็นทั้ง คนวิ่งออกกำลังกายและปั่นจักรยานขึ้นเหนื่อยน่าดู -_-

นี่ก็วิ่งขึ้นดอยครับ บรรยากาศตอนเช้าๆ ดีมากเลย เอ้าคนกรุงเทพ สูดให้เต็มปอด

ทางด้านหน้าพระตำหนักภูพิงคราชนิเวศน์ ครับ เสียค่าเข้าคนละ 20 บาท

บรรยากาศตรงทางเดินเข้าครับ

ย้อนกลับไปนิดนึงสิ่งที่หนักใจสำหรับทีมงานเราในทริปนี้คือ จริงๆแล้วเราต้องการทำรายการ ModeTV ซึ่งเป็นรายการที่ออกแนว ง่ายๆสบายๆเป็น LifeStyle ที่ง่ายๆ ซึ่งตำแหน่งพิธีกรที่เราวางไว้คือ น้องเจนแต่ปัญหามันมีว่า ในทริปนี้น้องเจน มาไม่ได้ ครั้นจะให้พวกเราทีมงานหน้าตาแ่ก่ๆ + โหดๆ เกรงว่ารายการจะดูโหดๆ ไปหน่อย

โชคดีมักจะเกิดกับ Songburi เสมอๆ ระหว่างที่เราเหมารถขึ้นมาก็เจอน้องกลุ่มนึง ^^

น้องมิ้ม และเพื่อนๆครับ น้ิองมิ้มเป็นนักศึกษา ปี 2 ของ ABAC ศิลปศาสตร์ เอก อังกฤษ จริงๆแล้วน้องมิ้มเป็นคนลำปาง แต่พอดีปิดเทอมก็เลยถือโอกาสพาเพื่อนๆ ขึ้นมาเที่ยวที่เชียงใหม่ และโชคดีของทีมงานพอดีที่ได้มาเจอกันตอนเหมารถขึ้นมาด้วยกัน ระหว่างทางพี่สืบก็เลยจีบให้มาเป็นพิธีกรรับเชิญ และน้องก็ตอบตกลงโดยทันที

จริงๆก็ไม่รู้จะเรียกว่าทีมงานใจง่ายหรือน้องเค้า ใจดีก็ไม่รู้แฮะ แต่เอาว่าฝีมือน้องมิ้ม นี่ของจริงเลยครับ (ถ้าน้องมิ้มอ่านอยู่พวกพี่แนะนำว่า หลังจากเรียนจบน้องควรไปสอบใบผู้ประกาศข่าวโดยด่วน เผื่อจะมีโอกาสแจ้งเกิดในวงการครับ :P) ดีใจจริงๆ ที่ได้ร่วมงานครับ

ดอกลำโพงครับ ดอกใหญ่ และสีสวยมาก

กล้วยไม้ึครับ

น้องมิ้มและเพื่อนๆ จริงๆ กลุ่มนี้เรียกว่า เที่ยวทั่วโลกได้แน่ๆ เพราะ แต่ละคนเล่น เอกคนละภาษา
เอก eng เอก จีน เอก ญี่ปุ่น แหมแบบนี้เที่ยวกันสบายเลย

กล้วยไม้อีกแหล่ะ ชื่ออะไรไม่รู้สวยดี ถ่ายไว้ก่อน

บรรยากาศระหว่างถ่ายรายการ

กระโดดซะหน่อย วัยรุ่นน่ะทำได้ แต่พวกพี่แก่แล้ว โดดบ่อยๆมันปวดขา -__-

ระหว่างทางขึ้นอ่างเก็บน้ำ

ระหว่างทางเดิน ธรรมชาติมากๆ

ช่วงสุดท้ายที่เดินขึ้นอ่างเก็บน้ำ

เดินเหนื่อยถ่ายกันอีกซักรูป

ถึงแล้วด้านบนอ่างเก็บน้ำเป็นที่โล่งขึ้นมาแล้วชื่นใจอากาศเย็นๆ จากไอน้ำหายเหนื่อยเลย

ยังคะยังไหวอยู่สู้ตายคะ

และเราก็เดินทางลงมาต่อที่ดอยสุเทพกันต่อ ป้าคนขับรถให้เหตุผลที่ไปเที่ยวพระตำหนักภูพิงก่อนเพราะ เป็นช่วงเช้าอากาศยังเย็นและถ่ายภาพจะสวย เมื่อสายๆแล้วค่อยลงมาเที่ยวดอยสุเทพก็ได้

และพี่แพท ก็ทำบุญร่วมทำกุศลกับน้องๆ ซะหน่อย เป็นน้องๆ นักศึกษาที่มารับบริจาคในช่วงวันหยุดครับ

ระหว่างนั้นผมก็เล็งๆซื้อของฝากเอาไว้นั้นคือ กำไลด้ายเทียนเป็นด้ายสีๆ ที่ชุบเทียนแล้วนำมามัดรวมกัน เป็นกำไล สวยดีครับราคาไม่แพง

ระหว่างนั้น น้องมิ้มกับพี่สืบก็ถ่ายคลิปเปิดรายการที่บันไดทางลงดอยสุเทพ

ระหว่างที่ถ่ายช่วงเลือกซื้อของฝาก พี่คนขายน่ารักมากลดราคาให้ (เพราะเจอน้องมิ้มต่อราคา) อีก อิอิ

ถึงแล้ววัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหาร จริงๆ แล้วทางขึ้นวัด สามารถเดินขึ้นผ่านทางบันไดก็ได้ หรือจะขึ้นจากกระเช้า (เสียค่าบริการคนละ 20 บาท) ก็ได้ แล้วแต่สังขารของแต่ละคนล่ะครับ

คงรู้นะครับว่าทีมงานเลือกทางไหนแต่ละคนแก่ๆทั้งนั้น -_-

พอขึ้นไปถึงทางเข้าเจดีย์ ก็พบน้องๆ มารำฟ้อนให้ชม จะบอกว่า รอยยิ้มของน้องพิมพ์ใจหลายๆคนที่เห็นจริงๆ ผมยืนถ่ายรูปอยู่หลายภาพ ก็ขอเอาภาพนี้ขึ้นเพราะรู้สึกครบในท่าทางที่สุด ^^

ถึงแล้วดอยสุเทพ

นี่ก็อีกมุมถ่ายที่หลายๆคนชอบถ่ายกัน รูปนี้ต้องนอนถ่าย โดยใช้มุมเงยสุดๆขึ้นไปถึงจะได้รูปแบบนี้ ชักอยากได้เลนส์ wide มากๆซะแล้วสิ พวก 10-22 ของ Canon เก็บเงินอีกแล้วสิกิเลส ;P

เติมน้ำมัน

ก่อนกลับก็ตีฆ้องยักษ์ซะหน่อย

ดับกระหายด้วยน้ำหวานในลำไม้ไผ่จริงๆ อาจจะเป็นของธรรมดาของคนเชียงใหม่ แต่สำหรับคนกรุงเทพที่มีแต่ป่าคอนกรีต อย่างพวกผม ก็ทำให้รู้สึกชื่นใจได้มากมายเลย

จบทริปตอนที่ 1 หลังจากนี้ทีมงานก็แยกย้ายกับน้องมิ้ม เพื่อไป check in ที่โรงแรมและไปเข้างาน Fat โชว์เหนือต่อทันที

ทั้งๆที่ผมเองก็มาเชียงใหม่บ่อย แต่รู้สึกประทับใจทริปนี้เป็นพิเศษจริงๆ ไม่ว่าจะเรื่องได้พบกับกลุ่มน้องมิ้ม ทั้งๆที่เราไม่ได้คาดคิดว่า งานจะสำเร็จได้และทำออกมาได้ดีขนาดนี้ ทั้งยังน้ำใจของคนเชียงใหม่ที่ทำให้คนกรุงเทพฯ อย่างพวกผมรู้สึกประทับใจมากๆ ไม่ว่าจะเป็นคุณป้าคนขับรถที่พาพวกเราเที่ยวช่วงเช้า คุณลุงขับรถช่วงลงจากดอย ที่แนะนำที่พักให้พวกเรา เพื่อนๆน้องๆชาวเชียวใหม่ที่ให้คำแนะนำ ระหว่างทาง

เดี๋ยวจะมาเล่าต่อภาค 2 ครับไปดูภาพในงาน Fat โชว์เหนือกันก่อน

บรรยากาศงาน FaT Festival โชว์เหนือ

FaT Festival โชว์เหนือ - เวที 1

FaT Festival โชว์เหนือ - เวที 2

มาแล้วๆ MusicPlaza แฟน ๆ songburi คงจำได้ว่าเมื่อก่อนใน Website เรา
ก็มี Section ให้ฟังเพลงและสามารถซื้อเพลงได้

หลังจากที่เราปรับองค์กรก็เลยทำให้ Section นี้ต้องเอาออกไปก่อน

มาวันนี้ เรากลับมาแล้วครับ

เริ่มแรกนี้ทางทีมงานจะทยอยนำเพลง ที่ได้ติดต่อไว้กับศิลปินเอาขึ้น ให้เพื่อนๆพี่ๆน้องๆได้ฟัง และยังคงถึงหน้าและเครื่องมืออื่นๆ ที่จะช่วยให้เพื่อนๆสามารถนำ code เพลงไปติด blog ได้ด้วย ตราบเท่าทำได้ในการขอลิขสิทธ์จากค่ายเพลงนะครับ

และก็ในอนาคตพวกเราจะมีวาง Section ให้เพื่อนๆที่มีความสามารถนำเพลงขึ้นมา
ประชาสัมพันธ์ได้ด้วย ติดตามต่อไปนะจ๊ะ

http://www.songburi.com/musicplaza/

สำหรับรูปถ่ายจากงานคอนเสิร์ต ก็มีให้ชมกันไปแล้ว ใครยังไม่ได้ชม คลิกที่นี่ เลยครับ

วันนี้ ไม่เอาอะไรมาก ขอเอา Playlist มาแปะให้อ่านกันครับ เพราะคิดว่า ผู้ชมทุกท่านไม่มีในมือแน่ๆ (ขนาดมีในมือ ยังโดนเซอร์ไพรส์เลย ขอบอก)

เอ้า ว่ากันเลย!

————————-

00 อะคูสติก กีตาร์ โดย โอ เจ็ทเซ็ทเตอร์
01 เพลงสรรเสริญพระบารมี

02 เพลงรักเพลงหนึ่ง - ใหญ่ โมโนโทน
03 คำถามโง่ๆ - คัตโตะ ลิปตา
04 รักแท้ - โย่ง อาร์มแชร์
05 นิดนึงพอ - บอย ตรัย
06 แค่เธอก็พอ - บุรินทร์ กรู๊ฟไรเดอร์ส
07 Minute of Love - โย่ง อาร์มแชร์
08 รึเปล่า - โย่ง อาร์มแชร์ + ก้อย แซทเทอร์เดย์ เซโกะ

09 รักคุณเข้าอีกแล้ว - ลิปตา
10 เจ้าอ้วน + อ้วน - ลิปตา + Guest เบเบ้

11 ฝืน - ลิปตา
12 อยู่เป็นคี่ - ใหญ่ โมโนโทน
13 ฤดูรัก - Guest ต่าย ชุติมา
14 นานอีกหน่อย - ใหญ่ โมโนโทน (ต่ายยังอยู่)

15 ความลับ - บอย ตรัย
คั่นด้วยเซอร์ไพรส์ วงแบ็คอัพเล่นอินโทร เพลง “ไม่รู้จักฉันไม่รู้จักเธอ” น้องพีค ออกมาเซอร์ไพรส์
16 ผูกพัน - บอย ตรัย

17 คนใจร้าย - บุรินทร์ กรู๊ฟไรเดอร์ส
18 ถ้าปล่อยให้เธอเดินผ่าน - บุรินทร์ กรู๊ฟไรเดอร์ส
19 หยุด - บุรินทร์ กรู๊ฟไรเดอร์ส

20 ไปด้วยกันหรือเปล่า - โย่ง อาร์มแชร์
21 เผลอ - บอย ตรัย
22 วันที่เธอไม่อยู่ - ใหญ่ โมโนโทน
23 Playgirl - ลิปตา
24 Hormone - บุรินทร์ กรู๊ฟไรเดอร์ส

25 Everyday I Love You - บอย ตรัย (คนอื่นมาร่วมแจม)
26 ลมหายใจ - รวมศิลปิน

Encore
27 กลับมา - บอย ตรัย
28 รักที่เพิ่งผ่านพ้นไป -บุรินทร์ กรู๊ฟไรเดอร์ส

————————–

ไปล่ะ รักนะ จุ๊บจุ๊บ

ในแต่ละครั้งของงาน นอกจากจะมีศิลปินที่เป็นแรงบันดาลใจไปเล่นร้องกันแล้ว ก็ยังชักชวนกลุ่มศิลปินเข้าไปร่วมจัดงานด้วย ไม่ว่าจะเป็นกลุ่ม Duct Unit, Happy Gen, Dreamchaser และกลุ่ม B.O.R.E.D. ก็ถือเป็นสีสันที่แปลกใหม่ในการจัดอีเวนต์ทางดนตรีที่มีเบียร์เป็นผู้จัด

ในครั้งสุดท้าย ครั้งนี้ เขาจัดขึ้นที่ สวนลุมไนท์บาซาร์ (Suan Lum Night Bazaar) รวมทุกๆ อย่างที่เคยจัดไว้แยกๆ กันในแต่ละครั้งเข้ามาอยู่ในงานเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็น

การเปิดเพลงของ DJ Nor

งาน Graffiti และงานกราฟิกลายเท่ๆ สวยๆ

การฉายหนังสั้นนั่งดูบนเก้าอี้นุ่มๆ

กล่องดนตรีล้ำหลอนจากกลุ่ม So::On Dry Flower

งานนิทรรศการของกลุ่มศิลปินที่เป็นแรงบันดาลใจต่างๆ

Lomo Wall แสดงภาพถ่ายจากกล้องโลโม

และเวทีใหญ่ยักษ์ขนาด 2 วงที่เล่นสลับกันพร้อม 5 จอยักษ์ ให้วงดนตรีที่ผ่านเข้ารอบ มาประกวดกันในรอบสุดท้าย และให้ศิลปินที่เป็นแรงบันดาลใจทั้งหลายได้มาวาดลวดลายพร้อมๆ กันที่นี่

————————————–

สนุกสนานกันไป ตั้งแต่ 4 โมงเย็น ยันดึกดื่นเที่ยงคืน ซึ่งพวกผมอยู่กันไม่ไหว เราได้นั่งกันน้อยมากๆ เวลาส่วนใหญ่ของเรา หมดไปกับการยืนจ้องมองผ่าน Viewfinder ของกล้องถ่ายรูป , กดชัตเตอร์, มองหาและเดินไปยังมุมดีๆ สำหรับเก็บภาพ

ผมอยู่ถึงแค่โชว์ของ The Radio Dept. หรือ The Radio Department เพื่อเก็บภาพและชมการแสดงที่ผมเองก็ไม่เคยได้ชมมาก่อน (นอกจากฟังจากอัลบั้มของพวกเขาเท่านั้น) ก่อนจะโบกมือลา ด้วยความล้าของขาทั้งสอง

อย่าลืมไปดูแกลเลอรี่ของพวกเรานะครับ เสร็จเมื่อไหร่คงได้เห็นกัน แล้วจะรู้ว่า เว็บมาสเตอร์กับเว็บโปรแกรมเมอร์ของเว็บนี้ ก็ถ่ายรูปได้ดีไม่แพ้ทำหน้าหล่อๆ ออกทีวี

นอกจากนี้ เราก็เก็บภาพเคลื่อนไหวเอาไว้ด้วยนะครับ เดี๋ยวเราคงทะยอยตัดเอามาลงเว็บกันอย่างต่อเนื่อง

อย่าลืมติดตามครับ