ได้ยินเพลงของเขามาก็หลายเพลงแล้วนะคะ ไม่ว่าจะเป็น "ท่าอากาศยาน" "Acrophobia" หรือแม้แต่ "ค้อน" เพลงง้อสาว ที่กำลังไต่อันดับขึ้นใน chart ของหลายๆคลื่นวิทยุทั่วประเทศ ผลงานของเขาไม่ได้มีแค่นี้ และนี่ไม่ใช่จุดเริ่มต้น.. เพราะเขาเคยฝากผลงานไว้กับศิลปินต่างๆ มากมาย และยังเป็นหนึ่งในแกนนำของห้องเล็กๆ ที่สร้างผลงานไว้ไม่น้อยอย่าง Smallroom อีกด้วย

ถ้าใครเคยได้คุยกับเขา ก็คงรู้สึกไม่ต่างกับแก้ว ว่าผู้ชายคนนี้เป็นคนที่น่ารัก และอารมณ์ดีมากๆ ทุกเรื่องที่คุยจะต้องมีเสียงหัวเราะของเขาสอดแทรกอยู่เสมอ ถ้าอยากรู้ว่าผู้ชายคนนี้น่ารักอย่างไร ก็ไปติดตามกันได้เลยค่ะ กับ พี่เจ เจตมนต์ มลโยธา

ก่อนอื่นเลย อยากทราบว่าที่มาของชื่อ "Penguin Villa " นี้มาจากไหนคะ พี่เจ ?

เจ : เอ่อ ชื่อนี้เลยเนี่ย มันเกิดจากตอนเด็กๆ ครับ มันจะมีเกมส์ๆ นึง มันเป็นชื่อนก แล้วนกตัวที่ผมเล่นแทนตัวผมเนี่ย มันคือ เพนกวินครับ ส่วนเพื่อนผมที่เล่นด้วยกันก็จะเป็นอีกา ไม่ก็เป็นนกยูง เป็นไรกันไป (หัวเราะ) แล้วคนที่ให้เล่มเกมส์นี้คือแม่ผมครับ แม่ก็เลยบอกว่า นกเพนกวินมันเหมือนเจเลยนะ มันช้าๆ อ้วนๆ คือตอนเด็กๆ อ้วนมากครับ (หัวเราะ)

แล้ว "Villa " ล่ะคะ ?

เจ : ครับ คือตอนที่ใช้ชื่อเพนกวินมาเรื่อยๆ เนี่ย ก็มาเจอการ์ตูน ด็อกเตอร์สลัมกับหนูน้อยอาราเร่ ซึ่งมันจะมีหมู่บ้านเพนกวินครับ ก็ดูแล้วชอบครับ มันน่ารัก แล้วเวลาที่ผมไปต่างจังหวัด ไปเจอหมู่บ้านชาวเขา ผมก็ชอบเรียกหมู่บ้านเหล่านั้นว่าเป็น "หมู่บ้านเพนกวิน" น่ารักดี พอมีชื่อวงก็อยากให้ชื่อว่าเพนกวิน ตอนแรกก็ว่าจะเป็น The Penguin แต่ก็ยังไงๆ อยู่ (หัวเราะ) สุดท้ายก็มาลงที่ Penguin Villa ครับ ฟังแล้วมันดูหลั่นล้าดีครับ

นี่คือชื่อที่ใช้มาตั้งแต่เริ่มเล่นดนตรีเลยหรือเปล่าคะ ? เจ : ตอนแรกที่เข้ามาเล่นดนตรีเลยเนี่ย ตอนนั้นใช้ชื่อวง "พราว" ก่อนครับ แต่ถ้าเป็นงานของผมเองเลยเนี่ย ตั้งแต่ เพลงแรกที่ผมทำใน Smallroom 001 ก็จะใช้ชื่อ Penguin Villa มาตลอดเลยครับ แล้วงานอดิเรกตอนนี้พี่เจทำอะไรอยู่บ้างคะ ? เจ : ถ้าเป็นจ็อบเลยเนี่ยก็มีงานโฆษณา เพลงโฆษณา มีอ่านสปอตบ้างครับ คือผมเป็นมนุษย์ร้อยเสียง (หัวเราะ) ส่วนกิจกรรมยามว่างเลยเนี่ย ก็จะไปหาของกินครับ ตามร้านที่เจอในแมกกาซีน ร้านอาแปะๆ พวกร้านเก๋ๆ ร้านกาแฟอะไรเงี้ยครับ คือจดมาแล้วไปหาทานเอาครับ

มาที่จุดเริ่มต้นทางด้านดนตรีดีกว่า พี่รู้ตัวเองเมื่อไหร่ว่าชอบงานทางด้านนี้ ?

เจ : เท่าที่จำความได้เนี่ย ตอนประถมฯ ประมาณ ป.2 ได้ครับ ผมจะมีเพื่อนคนนึงมาตีกลอง แล้วผมก็มาร้อง รวมกันสองคน แล้วเวลามีงานโรงเรียน ก็จะมีผมสองคนเนี่ยครับมาเล่นสลับกัน ผมร้องบ้าง ตีกลองบ้าง พอมาตอน ป.3 - ป.4 ตอนนั้นก็จะมีพวก แกรนด์เอ็กซ์ คีรีบูน ชาตรี ที่ดังๆ กัน คือผมจะชอบเล่น ชอบร้องมาตั้งแต่เด็กๆ ชอบตีกลองอะไรเงี้ยครับ เครื่องดนตรีที่เล่นก็จะเริ่มมาจากกลองก่อน แล้วมาจริงจังอีกทีก็ตอน ม.6 ตอนนั้นใครเล่นกีตาร์ได้จะเท่มากๆ ผมเองก็อยากเล่นกีตาร์บ้าง (หัวเราะ) อยากเล่นเพราะความเท่ครับ ไปๆ มาๆ มันเข้าทาง ก็เลยจริงจังขึ้นเรื่อยๆ

แล้วพี่เจมาทำกับวงพราวได้อย่างไรเอ่ย ?

เจ : ผมเป็นรุ่นน้องพี่ๆ เขาที่มหาลัยครับ ตอนนั้นผมอยู่ปี 2 แต่พี่ๆ แต่ละคนเขาก็จบกันไปแล้ว แล้วมีวันนึงผมก็ไปที่บ้านของพี่ที่ทำเพลงกัน จะไปดูโปรแกรมที่เขาอัดกลองเอาไว้ ไปศึกษาว่าเขาใช้โปรแกรมอะไร ทำยังไง ในตอนนั้นก็เริ่มมีการใช้คอมทำเพลงกันแล้ว ต่อมาผมก็ได้ลองเล่นกีตาร์อย่างจริงจัง เล่นไปเล่นมาก็รู้สึกว่ามันไปได้ ก็เลยเล่นกีตาร์ให้พราวมาเรื่อยๆ ครับ

จากนั้นอะไรคือจุดพลิกผันที่อยากมาทำเพลงเดี่ยวๆ ล่ะคะ ?

เจ : หลังจากที่ทำกับพราวตอนนั้น ก็ประมาณปี 3 ปี 4 ก็อยากหาอะไรทำ ผมเองพอได้เล่นดนตรี ก็จะเริ่มได้ฟังเพลงเยอะขึ้น ได้รู้อะไรเยอะขึ้น แล้วตอนนั้นก็อยากแต่งเพลง อยากทำเพลงขึ้นมา ก็เลยลองๆ แต่งดูครับ

ในตอนแรกๆ นั้นการแต่งเพลง พี่เจใช้วิธีไหนคะ ?

เจ : มั่วครับ (หัวเราะ) คือคิดคอร์ดกีต้าร์แล้วก็เมโลดี้ แบบง่ายๆ แล้วก็แต่งไว้เยอะมากครับ 40 กว่าเพลงได้ แต่มีเพลงนึงที่รู้สึกว่าใช้ได้นะ เป็นเพลงภาษาอังกฤษ น่ารักดี ซึ่งก็เอามาอยู่ในอัลบั้มนี้ด้วย นานมากแล้วเพลงนั้น ส่วนจุดเริ่มที่อยากทำเองในตอนนั้น ก็มาจากอยากจะเอาเพลงที่เราแต่งไว้ออกมา ทำให้เป็นรูปเป็นร่าง แต่แต่งไปแต่งมาก็เลยกลายเป็นอัลบั้มครับ

หลักในการเขียนเพลงตอนนั้นล่ะคะ ซึ่งแน่นอนว่ายังไม่มีสถาบันไหนออกมาเปิดสอนวิชาด้านนี้โดยตรง แล้วพี่เจเลือกศึกษาจากไหนคะ ?

เจ : พอเราได้ฟังเพลงมากๆ แกะเพลงมากๆ มันจะทำให้เราได้อะไรเยอะขึ้น ในการเล่นคัฟเวอร์ต่างๆ คือเล่นจนได้อะไรมาประมาณนึงน่ะครับ คือการแกะเพลงมันได้อะไรเยอะพอสมควรนะ ผมคิดว่าอย่างนักดนตรีมืออาชีพ หรือคนที่เรียนตามสถาบันมา มันจะมีกรอบของมัน แล้วโดยที่ผมเรียนสถาปัตย์มา (ซึ่งมันไม่เกี่ยวกับเพลงเลย) มันทำให้เลี้ยวได้เรื่อยๆ เป็นธรรมชาติ ดิ้นได้ เพราะไม่รู้ว่าอะไรผิดอะไรถูก เล่นไม่ตรงตามทฤษฎี

ย้อนกลับไปตอนที่บอกว่าแต่งเพลงไว้ 40 กว่าเพลง ตอนนั้นมารู้จักกับพี่ที่ Smallroom หรือยังคะ ?

เจ : ยังเลยครับ ตอนนั้นผมยังเรียนอยู่ที่มหา'ลัย แล้วตอนที่เข้ามา Smallroom คือเรียนจบแล้ว แต่ไม่มีงานสถาปนิกทำครับ เพื่อนก็เลยชวนมาทำเพลง มาทำสนุกๆ ก็คุยๆ กันที่สนามบอลว่ามาทำเล่นๆ แล้วตอนนั้นยังไม่มี Smallroom เลยครับ

ยังไม่มีห้องเป็นของตัวเอง ?

เจ : ยังใช้ชื่อ "Subdisc" อยู่เลยครับ ชื่อนี้มันมีมานาน ตอนนั้นที่ผมเข้าไปเค้าก็ทำเพลงโฆษณากันอยู่ ผมก็เรียนรู้การทำงาน การทำเพลงเรื่อยๆ ว่าเค้าทำยังไง ใช้โปรแกรมอะไร ก็เริ่มเชียวชาญขึ้น จนสามารถทำเพลงโฆษณาได้ รู้ว่าเราจะใส่ร้อง กลอง เบส กีตาร์ยังไง ก็ทำได้ประมาณนึงครับ จนผ่านไปประมานปี 1998-1999 ก็เลยมีความคิดกันว่าอยากทำเพลงกันขึ้น อยากทำค่ายเพลง ทำเพลงอะไรสักอย่างเพื่อเข้าไปปั่นป่วนวงการ คือเพลงไทยในตอนนั้นมันนิ่งๆ ครับ ไม่มีอะไรสนุกเลย แล้วเราก็พอรู้จักคนอยู่พอสมควร พอมี connection อยู่บ้างก็เลยชวนเพื่อนๆ กันมาทำเป็น Smallroom Compilation 001 ครับ

ตอนที่พี่ทำกับ 001 ตอนนั้นได้แนวหรือยังคะว่าอยากทำแบบไหน ?

เจ : ตอนนั้นเนี่ยก็คุยๆ กันว่าทำเพลงป็อปนะ แต่เป็นป็อปแบบเท่ๆ มีลูกเล่นใหม่ๆ ใส่ลูกเล่นเข้าไป ให้มีเนื้อหาที่ไม่น่าเบื่อ คือผมว่าเพลงป็อปมันจะเข้าได้ง่ายกับคนฟังในตอนนั้นด้วย แต่เราไม่อยากให้ซ้ำกับใคร เราก็เลยได้คอนเซ็ปต์ว่า ทำเป็นป็อปนะ แต่ต้องมีลูกเล่น

หลังจากทำ 001 ออกมาแล้วอะไรคือจุดที่อยากทำอัลบั้มเต็มคะ ?

เจ : คือตอนแรกผมยังไม่แน่ใจว่าจะทำได้หรือเปล่า คนจะตอบรับหรือเปล่า แต่ก็มีทำๆ เพลงไว้พอสมควร คือฝึกเรื่อยๆ แล้วก็เลยรู้สึกว่าทำอัลบั้มเต็มดีกว่า แต่ว่าจุดใหญ่ๆ จริงๆ เนี่ย น่าจะมาจาก ตอนนั้นผมได้ฟังอัลบั้มของ John Myung ครับ คือเค้าทำให้ผมอยากแกะเพลงอีกครั้งนึง คือตั้งแต่ที่เรียนจบมาผมไม่ได้แกะเพลงเลย จนมาฟังงานของเค้า คือง่ายๆ เลย ตอนนั้นผมหนีไปทำมาหลายอย่าง ไปทำโปรแกรมอย่างนั้นอย่างนี้ แต่พอได้มาฟังงานของเค้า มาแกะเพลงของเค้า ก็ทำให้ผมหวนกลับมาคิดได้ว่า เฮ้ย เรามันเป็นมือกีตาร์นี่หว่า (หัวเราะ)

พี่ยังจำได้ไหมคะว่าเพลงแรกในชีวิตที่พี่แต่งคือเพลงอะไรคะ ?

เจ : เพลง "เธอคือความฝัน" ครับ คือมันฟลุคมากๆ แต่งเพลงแรกก็เพลงนั้นเลยครับ คือเพลงนี้มันมีแรงบันดาลใจอย่างแรง เพลงนี้ที่แต่งจริงๆ มันเริ่มจากทำนอง กับกีต้าร์ คือมันมีประโยคลอยขึ้นมาว่า "เธอคือความฝัน..." แล้วก็ร้องมั่วไปเรื่อยๆ ก็มีเมโลดี้ มีทำนองจนจบแล้ว จากนั้นก็ไปให้พี่เล็กช่วยแต่ง แล้วผมก็มาเกลาๆ กันอีกทีครับ คือผมจะมีคำอยู่ในใจคอยร้องตลอด แบบ "ในใจลืมเผลอละเมอตื่น" หรือ "ไม่มั่นใจจะคว้า" ประมาณนี้น่ะครับ ลอยๆ อยู่

แล้วอย่าง "อีกครั้ง" ของอาร์มแชร์ล่ะคะ เพลงนี้เป็นเพลงที่ทำให้แก้วรู้จักชื่อพี่เจเลยล่ะ? เจ : จริงหรอครับ! อ่า... เพลงนี้ ตอนนั้นอาร์มแชร์อัลบั้มแรกเค้าอยากมีเพลงช้า แบบช้าๆ เลย ก็เลยมาคุยๆกัน ตอนนั้นผมก็มาคิดพล็อตเรื่อง ว่าแนวไหนดี ก็เลยมาลงที่แนวนี้ แบบขอโทษ แล้วมันก็ใหลๆ ออกมา ไม่แน่ใจว่าท่อนไหนมาก่อน ที่ผมชอบที่สุด ผมชอบท่อนที่ร้องว่า "จะปล่อยให้รักของฉันและเธอจบลงไม่ได้…" มันร้องแล้วมันมัน มันสะใจมากครับ (หัวเราะ)

กลับมาที่คอนเซ็ปต์อัลบั้มนี้ดีกว่า ใช้เวลาทำนานไหมคะ ?

เจ : ถ้านับเวลาทำเดโมด้วยก็ประมาณ 3 เดือนครับ บันทึกเสียงนี่ 1 เดือน ตอนนั้นเป็นช่วงของการใช้สมองครับ ส่วนคอนเซ็ปต์ตอนแรกที่วางเนี่ย ผมคิดชื่ออัลบั้มก่อนเลย ผมอยากได้ชื่อที่เป็นตัวแทนเรา ถอดวิญญาณเรา ออกไปข้างนอก ก็เลยใช้ชื่อนี้ครับว่า "ออกไปข้างนอก"

เพลงเปิดตัวทำไมดูต่ำต้อยจังคะ ?

เจ : "ท่าอากาศยาน" คือผมชอบชื่อนี้ คิดว่าคงไม่มีใครเอามาแต่ง เลยเลือกเพลงนี้ออกมาก่อน ส่วนเพลงที่สองที่ปล่อยมาก็ดันเหมือนเพลงแรกอีก ก็เลยกลายเป็นแบบนี้ครับ

ฟีดแบ็คกลับมาคิดว่าพอใจหรือยังคะ ?

เจ : คือดีเลยครับ บรรลุกลุ่มเป้าหมาย ที่ผมอยากให้ชอบ ทั้งแม่ ทั้งเพื่อน ทั้งแฟน คือคนเหล่านี้ที่ผมคาดหวังไว้เค้าชอบกัน ผมก็พอละ แล้วมีเพื่อนผมคนนึงที่นิวยอร์ก เค้าจะชอบวิจารณ์งานผมตรงๆ พอมันกลับมาช่วงปีใหม่ มันบอกว่าอัลบั้มผมนี่ระดับโลก ผมก็โอเคละครับ แบบไชโย ดีใจครับ (หัวเราะ)

กับ "Acrophobia" ล่ะคะ แฟนพี่เป็นแอร์โฮสเตจเปล่า ?

เจ : เหมือนๆ จะเป็นอย่างนั้นครับ คือท่าอากาศยานมันก็แบบกลัวความสูง คือไม่รู้เป็นไรผมจะชอบเพลงเนื้อหาแนวนี้ แบบแอบรักข้างเดียว อย่างท้ายๆ ของท่าอากาศยาน ก็มีบอกไว้ว่าคอยติดตามตอนต่อไป พอมาเพลงที่ 2 ก็เลย อยากให้ทอดสะพานหน่อย แบบขอบันไดหน่อย

ในการร้อง แก้วสังเกตว่ามีตวัดเสียงด้วยตรง "กระวนกระวาย"

เจ : อ๋อๆ (หัวเราะ) มันเป็นแก๊กของดนตรีน่ะครับ ผมชอบครับ ชอบอะไรแบบนี้ มีลูกเล่นดี

เพลง "ค้อน" ล่ะ พี่เอามาจากตัวเองหรือเปล่า ?

เจ : ไม่ครับ (หัวเราะ) ผมไม่ค่อยแก้ตัวครับ ไม่ค่อยอ้าง จะเอามาจากหนัง เอามาจากที่เห็นมากกว่า มันคือนิสัยของผู้ชายส่วนใหญ่น่ะครับ

การทำงาน มีอะไรเหนื่อยใจมากๆ บ้างไหมคะพี่เจ ?

เจ : ไม่มีครับ ถ้ามีก็เป็นความเกร็งมากกว่า คือผมชอบไปบอกชาวบ้านครับว่า ให้รอฟังอัลบั้มนี้ มันเจ๋งที่สุดในโลกเลยนะ คือวางยาตัวเองครับ บอกเองเกร็งเอง คือในอัลบั้มนี้มีหลายไลน์มาก กีตาร์ในนี้เป็นเดโมหมดเลย

คอนเสิร์ตที่ผ่านมา พี่ประทับใจที่ไหนเป็นพิเศษบ้างคะ ?

เจ : เกาะล้านครับ ที่พัทยา คือตอนนั้นมีหลายๆ วงไปเล่น แบบเค้าไม่รู้จักเพลงเราแต่ว่าเค้าส่งเสียง โว้วๆๆ!! แบบเค้าสนุกไปกับเรา ทั้งๆ ที่เค้าไม่รู้จักเรา ก็สนุกมากครับ

รูปแบบคอนเสิร์ตในฝันล่ะคะ พี่เจอยากได้แบบไหน ?

เจ : โอ้ อยากได้แบบที่ไปเล่นขั้วโลกเหนือครับ (หัวเราะ) แต่ไม่รู้จะมีใครไปดูหรือเปล่า

ค่ะ มาที่สุดท้ายละ พี่อยากฝากอะไรกับเพื่อนๆ บ้างคะ คนที่เคยติดตามงานของพี่มาตลอด ?

เจ : ครับ คืออัลบั้มนี้ผมทำด้วยความสนุก แล้วก็มีความสุขมาก คิดว่าใครที่ได้ฟังก็น่าจะได้รับความสุขนี้ด้วย ก็อยากให้ลองฟังกันครับ ขอบคุณมากครับ

ได้รู้จักกับเค้าไปแล้ว เห็นม้า…. แก้วบอกแล้วว่าผู้ชายคนนี้เค้าน่ารักจริงๆ <

thx : penguin villa / deejaypat
by : vj~kaew~

วันที่ : 2006-11-09
อ่านแล้ว : 937 ครั้ง