City Interview ครั้งใหม่ ครั้งนี้เราไปพบกับกลุ่มศิลปินเจ้าของผลงานสุดฮิตที่ชื่อยาวที่สุดเพลงหนึ่งของบ้านเรา "ความรู้สึกของฉันที่มีเธออยู่ด้วยกันอีกหนึ่งคนบนโลกใบนี้" หรือในชื่ออังกฤษว่า "Minute of Love" และงานใหม่ที่ทำให้กับโครงการสานรักของ AIS นั่นคือเพลง "กอด" ที่หลายคนชื่นชอบและร้องได้กันทั้งบ้านทั้งเมือง

พวกเขาไม่ใช่ใคร พวกเขาคือ "Superbaker" นั่นเอง ด้วยความสำเร็จที่ถึงขนาด ชักนำให้เราเห็นว่า "ต้องไปพูดคุยกันสักหน่อยแล้ว" หลังจากนัดแนะกันลงตัว ก็ได้เวลาสนทนากันเสียที วันนี้ ผมเปิดโอกาสให้น้องแก้วชวนคุยได้เต็มที่ โดยที่ผมจะคอยส่งมุขอยู่ห่างๆ...

แนะนำตัวกันหน่อยค่ะว่าสมาชิกของ "Superbaker" มีใครกันบ้าง

กอล์ฟ: กอล์ฟครับ ร้องนำ ชื่อจริง ประภพ ชมถาวร มือกีตาร์ด้วยเลยมั้ยครับ (มือกีตาร์ยังไม่มา) มือกีตาร์ชื่อ เกี๊ยก ชื่อจริงชื่อ วรเทพ ธีระเรืองไชยศรี
แตง: แตง มือเบสครับ ชื่อ ธิษัณย์ เสมใจดี
จิว: จิว มือกลองครับ ชื่อจริงชื่อ คีตภัฒน์ จิระชัยพิทักษ์

ชื่อ "Superbaker" มีที่มาจากอะไรค่ะ

กอล์ฟ: มีที่มาครับ ที่มาของมันแปลว่า สุดยอดนักอบขนม เพราะเรามองว่าเราทำเพลง Pop กัน เพลง Pop ก็เหมือนขนมอร่อยๆ แต่ส่วนตัวเราไม่ชอบทำขนม เราชอบกินกันซะส่วนใหญ่ครับ ผมชอบบัตเตอร์เค้กครับ อร่อยมาก จริงๆ แล้ว ชื่อนี้เราช่วยกันคิดกับทาง smallroom ครับ

(พี่เกี๊ยก มือกีตาร์ก็มาถึงพอดี)

อยากให้เล่าถึงประวัติของแต่ละคนนิดนึงได้ไหมคะ ว่าก่อนทำงานเพลงพี่ทำอะไรกันมาบ้าง กอล์ฟ: ผมเรียนที่ทวีธาฯ จบที่บ้านสมเด็จ แล้วก็ทำงานสายนี้มาตลอด ตอนนี้ก็ทำโฆษณาอยู่ ทำเพลงไปด้วยหวังว่าซักวันจะทำเพลงเป็นอาชีพได้ คือผมจบนิเทศฯ-หนังสือพิมพ์ แต่ผมก็เปลี่ยนงานไปเรื่อยๆ ตอนนี้ผมอายุ 28 แล้วครับ แต่พี่หน้าเด็กมาก น่าจะอายุ 24 กอล์ฟ: อันนี้ก็เป็นพรสวรรค์ส่วนตัวของผมครับ (หัวเราะ) ผมก็เคยทำโทรทัศน์มาแล้ว ทำสายนี้มาตลอด จนมาลงที่บริษัทโฆษณาแห่งหนึ่ง แต่ก็ยังรักดนตรีอยู่ครับ คิดว่าถ้าต่อไปทำดนตรีได้อย่างเดียวก็จะดีมากครับ

แล้วเริ่มชอบดนตรีตั้งแต่เมื่อไรคะ

กอล์ฟ: จริงๆ ก็ชอบดนตรีชอบฟังเพลงมาตลอดครับ แต่ที่คิดจะเอาดีด้านนี้จริงก็ตอน ม.ปลาย คือส่วนตัวผมคนเดียวนะครับ ตอนม.4 ผมจะรู้สึกว่าผมเป็นเด็กกลางๆ คือแบบไม่ได้สุดไหนจากเค้าเลย อย่างสมมุติว่าเด็กคนนึง บ้ากีฬา ชอบเตะบอล แต่ผมจะไม่เตะ ผมก็จะไม่ชอบ หรือคนชอบอ่านหนังสือในห้องสมุด ผมก็จะไม่อ่าน คนที่ผิดระเบียบหน่อย ผมก็จะไม่ทำครับ จริงๆ คือมันไม่ดีนะ แบบไม่รู้ว่าเราคืออะไร จนกระทั่งได้ไปเที่ยวซักที่หนึ่ง แล้วเห็นเพื่อนเล่นกีตาร์ เลยได้รู้ว่า อ๋อ…นี่คือตัวเรา ก็เลยหัดเล่นกีตาร์ตั้งแต่ตอนนั้น แล้วก็เล่นมาเรื่อยๆ ครับ
แตง: ส่วนผมก็จบมัธยมที่ทวีธาฯครับ แล้วก็มาต่อที่บ้านสมเด็จ ก็เล่นดนตรีมาตลอด รู้ตัวว่าชอบก็ ม.2 ครับ คือได้ยินเสียงกีตาร์แล้วรู้สึกว่าเพราะดีก็เลยไปเรียน ปัจจุบันนี้ก็ทำงานดนตรีอย่างเดียวครับ
จิว: ผมก็ตั้งแต่ประมาณ ม.3 ครับ คือจริงๆ ม.ต้นผมก็ชอบเป่าขลุ่ย เล่นกีตาร์ มาเล่นกลองตอน ม.3 ครับ ก็เล่นๆ กับพวกนี้ ทีนี้เราแยกย้ายโรงเรียนไม่ได้เล่นด้วยกัน สุดท้ายก็ได้กลับมาเล่นด้วยกันอีกครับ
เกี๊ยก: ของผมก็เหมือนกอล์ฟทุกประการครับ ;D แต่ไม่ได้จบทวีธาฯ ผมจบไตรมิตร ผมเริ่มสนใจดนตรีตั้งแต่เด็กๆ ครับ พ่อเปิดกล่อมทุกวัน แต่ที่เล่นดนตรีนี้ก็ประมาณมัธยมต้น

แล้วมารวมตัวกันได้อย่างไรคะ

กอล์ฟ: ก็คือเสนอเดโมมาที่ smallroom นี่แหละครับ จนกระทั่งได้มาร้อง "Minute of Love" ก็คือเอาเสียงร้องของผมมาก่อน หลังจากที่ได้คุยกัน เขาถามว่าอยากทำเพลงมั้ย ผมก็บอกว่าอยากทำครับ แต่น่าจะเป็นวงนะ ก็ได้ที่นี่แหละครับ ก็คือตอนที่ทำเดโมกันเข้ามา ก็คือพวกเรานี่เลยครับ วงนี้เลย 4 คน แต่ตอนนั้นเขามีเพลง "Minute of Love" อยู่แล้วก็หาเสียงใครลงไม่ได้ พี่เขาก็เอาเดโมต่างๆ มาฟัง จนได้เสียงผมนี่แหละครับ พอเพลงนี้ประสบความสำเร็จขึ้นมา ก็เลยมานั่งคุยกันว่าเราน่าจะทำวงขึ้นมา จริงๆ ก่อนหน้าที่จะส่งมาที่ smallroom ก็ลองส่งมาหลายที่แล้วครับ แต่โดนเขาปฏิเสธบ้าง เขาอยากให้ผมไปเขียนเพลงบ้าง

จนวันนึง ก็ได้ไปเจอพี่เชาวเลขครับ เจอที่เบเกอรี่ก็ทิ้งเดโมให้พี่เขาไว้นานแล้ว แล้วก็มาเจอกันอีกครั้งนึงตอน smallroom 002 ออก คือส่วนตัวผมชอบวง "ครับ" วง "พราว" แล้วผลผลิตยุคนั้นก็มาออกที่ smallroom ผมเลยคิดว่าเอางานกลับมาคุยกันใหม่อีกดีกว่า ประกอบกับช่วงนั้นผมถือเดโมอยู่ ผมก็ออกจากเบเกอรี่ คือผมเคยทำทีวีที่เบเกอรี่อยู่ ก็เลยอยากเปลี่ยนมาทำเพลงละ พอมาถึง smallroom ก็มาเจอพี่เชาว์ พี่เขาจำผมได้ ผมก็จำพี่เขาได้ก็เลยมาคุยกันเลย

เดโมที่ทำในตอนนั้นนี่เอามาปัดฝุ่นใหม่หรือเปล่าคะ กอล์ฟ: เราทิ้งเลยครับ 3 เพลงนั้น คือเราปรับปรุงขึ้นเรื่อยๆ ทดลองกันหลายแนว หลากหลายมากครับ รู้แต่ว่าเราชอบเพลงเยอะมาก ล่าสุดก็ลองทำแบบ Radiohead เขาก็บอกว่ายังไม่เหมาะ เราทำมาหมดแล้วครับ Rock สุดๆ ก็ทำมาแล้ว จนได้มาร้อง Minute of Love นี่แหละครับ เลยรู้ว่า Pop เหมาะกับเรามากที่สุด เพราะเราฟังเราอยู่กับเพลง Pop มาตลอด มันก็ซึมซับอยู่ในตัวเรา เสียงโรแมนติคหวานซึ้งแบบนี้ร้องแนวร็อคได้ด้วยหรือคะ กอล์ฟ: ร้องได้ครับ แต่มันไม่เข้า คือยิ่งโตเสียงก็ยิ่งจะหวานขึ้นครับ เอ๊ะ ยังไง! (หัวเราะ)

กับ "Minute of Love" ในชื่อภาษาไทยละคะ

กอล์ฟ: ก็คือพี่เชาวเลขครับ เป็นคนคิดชื่อเป็นคนแต่ง ทั้งหมดมาจาก smallroom ขาดแต่เสียงที่ถูกต้องเท่านั้น เขาก็รื้อเดโมเก่าๆ จนมาเจอเสียงผมครับ ทั้งๆ ที่เพลงของผมที่ทำไปมันก็ไม่ใช่เพลง Pop แต่เสียงผมมัน Pop พี่เขาก็เลยบอกว่า ไอ้นี่มีแววครับ (หัวเราะ) เพลงนี้อัดนานมาก ก็ได้พี่เจ-เจตมนต์ หนึ่งในหุ้นส่วนของที่นี่มาคุมให้

ในงาน FaT Award ครั้งที่ 1 เพลงนี้ก็กวาดไปหลายรางวัล ตอนนั้นรู้สึกยังไงบ้างคะ

กอล์ฟ: เหวอครับ (หัวเราะ) คือในสมรภูมิในชาร์ตน่ะครับ มีเพลงดีๆ หลายเพลงมาก กับเพลงนี้ผมมานั่งคิดตามแล้ว ด้วยองค์ประกอบหลายๆ อย่าง คือ หนึ่ง มันไม่วางขาย เมื่อไม่มีวางขาย คนก็ต้องขอเยอะ เราตั้งใจไปปั่นป่วนคลื่นวิทยุมากกว่าครับในตอนนั้น และจริงๆ แล้ว smallroom หลักๆ เราทำเพลงโฆษณาที่รู้ๆ กันอยู่ แค่นี้ก็อยู่ได้แล้ว แต่ในช่วงปีนี้เป็นการรุกเต็มตัวกับการทำค่ายเพลงออกมาของ smallroom ซึ่งผลตอบรับของ Minute of Love ในตอนนั้น ก็นับเป็นการเปิดตัวให้คนได้รู้จักชื่อของ smallroom และวงของเราด้วย ก็ดีมากๆ ครับ หลังจากนั้นเฉพาะตัวผมเองก็มีไปช่วยร้องให้ "บัวหิมะ" เพลงโฆษณา Heineken คือ "โลกแห่งดนตรี Dance Version" ด้วยอะไรหลายๆ อย่าง มันทำให้เราไม่ได้มาคุยเรื่องงานเพลงด้วยกันซักที ต่างคนต่างมีภารกิจครับ

เพลง "กอด" ที่กำลังโด่งดังอยู่ในขณะนี้ล่ะคะ

กอล์ฟ: จริงๆ เราจะทำอัลบั้มเต็มกันแล้วนะครับ แต่ว่ามีงานด่วนของ AIS เขาต้องการให้เราทำเพลงประกอบโฆษณา ผมก็เลยได้ร้องได้แต่งเองภายในความยาว 45 วินาที ในส่วนของเนื้อเพลง ผมก็ช่วยกันแต่งกับพี่เชาวเลขสองคน พอแต่งปุ๊บ เขาก็เลยบอกว่าทำไมไม่ทำเพลงเต็มไปเลยล่ะ จากนั้น smallroom ก็เรียกมาคุยว่าทำเป็น EP ดีไหม เป็นอัลบั้มพิเศษ ส่วนเพลง "Minute of Love" แฟนๆ ก็ต่อว่า ว่าทำไมไม่ขาย เราก็เลยอยากเอาตรงนี้มาตอบแทนแฟนเพลง ก็เลยกลายมาเป็นโปรเจ็คต์

งาน Pattaya Music Festival ที่ผ่านมานี้ เป็นครั้งแรกเลยหรือเปล่าคะ ที่ได้เล่นด้วยกัน

กอล์ฟ: ครับ เป็นครั้งแรกเลย ที่เราได้เล่นฟูลทีมเป็นการเปิดตัวเลยครับ ชอบมาก อยากเล่นอีก ตอนนั้นเราก็ตั้งใจซ้อมกันมากๆ อยากเล่นเทศกาลดนตรีอย่างนี้อีก

เห็นว่ามีเพลงอยู่ใน smallroom 003 ด้วย กอล์ฟ: อ๋อ ใช่ครับ เพลงนั้นชื่อเพลง "หลับ" คือช่วงนั้นเป็นช่วงที่ชีวิตแย่มาก หลับไม่ลง มันเศร้ามาก ถั่วมาก คือที่นี่เขาเรียกความเศร้าว่า "ถั่ว" ตอนนั้นก็ถั่วอย่างแรงครับ เลยได้เนื้อร้องเพลงนี้ขึ้นมา ใน 003 ตอนนั้นมันเป็นธรรมเนียมของ smallroom ที่จะต้องมีจดหมายเหตุขึ้นตั้งแต่ 001 คือเป็นงานที่ไม่หวังยอดขาย อย่าง 003 เป็นแผนที่ประเทศไทย นั่นก็บอกจุดยืนอยู่แล้วว่าเราต้องการไปที่ไหน จริงๆ smallroom มีไปเมืองนอกบ้างแล้วเหมือนกัน อย่าง 003 ก็ไปญี่ปุ่นแล้วนะ แลกกันฟัง คือมันมีเครือข่ายในแต่ละประเทศ

แล้วพี่ๆ แต่ละคน มีวิธีค้นหาตัวเองในเรื่องของการฟังเพลงอย่างไรคะ ว่าแนวไหนเหมาะกับตัวเองมากที่สุด

เกี๊ยก: ก็มาเจอเอาตอนแก่ครับ คือสมัยก่อนเอาหมดเลยครับ Jazz, Rock, Pop เอาหมดเลย พอแก่ตัวก็เบื่อกับสิ่งที่เราฟังมาเรื่อยๆ สิ่งที่อยู่กับเราได้คือเมโลดี้ คือความเป็น Pop นั่นแหละ กับเนื้อหาสบายๆ ก็คือ เราถูกกดดันมากมายหลายอย่างกับการใช้ชีวิตมาเยอะ พอมาเจอ Pop เรารู้สึกว่ามันสบาย เลยชอบ
จิว: ผมชอบทุกแนว ถ้าเปรียบกับผู้หญิง ผมก็คงเป็นผู้ชายเจ้าชู้ เพราะทุกแนวมันมีอรรถรสของมัน ไม่ว่าจะแนวไหนก็ตาม อยู่ที่ว่าเราจะเปิดใจหรือเปล่า เหมือนศิลปะ ถ้าเรามองมันเห็นเราจะรู้ว่ามันสวย
แตง: ผมจะสังเกตจากการแต่งเพลงครับ ถ้าแต่งแล้วออกมาแนวไหนไม่ว่ากี่ทีๆ ก็แนวนั้น ก็คิดว่านั่นแหละครับแนวที่ผมถนัด
กอล์ฟ: ผมว่าถ้าใครยังหาไม่ได้ ผมแนะนำว่าให้ฟังเพลงเยอะๆ ครับ เหมือนนักเขียน อ่านเยอะ ข้อมูลก็จะเยอะ อีกอย่างต้องอยากทำจริงๆ ไม่ใช่ว่าหาวิชาแล้วก็ท้อ ต้องสู้กับมันจริงๆ เต็มที่กับมัน แล้วดูบุคลิกด้วยครับ เพราะแต่ก่อนทำแนว Rock แต่ถูกคอมเม้นต์ว่ามันไม่เหมาะ คือผมนิ่งๆ ก็เลยมาคิดว่าถูกอย่างที่เขาบอกหรือเปล่า ก็มารู้ว่าใช่ ผมเลยไม่บ้า Rock อีกต่อไป อาจต้องใช้เวลาตกผลึกนิดนึง แต่อย่าท้อกับมันครับ

แนวโน้มอัลบั้มเต็มละคะ

กอล์ฟ: ตอนนี้พี่ๆ เขากำลังทำงานอีกอันนึงอยู่ ผมเลยขอพี่เขาว่า ผมทำกันเองเลยได้มั้ย ก็คุยกับที่ปรึกษา คือพี่รุ่ง พี่เขาก็โอเค กุญแจห้องซ้อมก็อยู่กับผมแล้วครับ (หัวเราะ) ตอนนี้เราจะพยายามทำให้เร็วที่สุด แต่ไม่เผา คือเวลาเราเล่นคอนเสิร์ต รู้สึกยังไม่หนำใจ อยากเล่น 10 เพลงที่เป็นของเราเอง ก็น่าจะออกภายในปีนี้แน่นอนครับ ไม่ซ้ำกับอัลบั้มพิเศษด้วย เราอยากให้เก็บ EP เป็นที่ระลึก

สุดท้ายนี้อยากฝากอะไรกับแฟนเพลง ที่เป็นชาว cityblue.net บ้างคะ เกี๊ยก: ถ้าชอบเพลง Pop อบอุ่น น่ารัก นักร้องแสนดี (หัวเราะ) ก็น่าจะหามาฟังนะครับ เพราะคิดว่าเป็นอัลบั้มที่อบอุ่นที่สุดอัลบั้มนึงในส่วนตัวผมนะครับ ส่วนอัลบั้มเต็มก็จะทำให้ดีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้นะครับ จิว: ฟังแล้วอยากให้มาดูเราเล่นด้วยนะครับ อยากให้ติดตาม เราจะได้รู้ว่าแฟนๆ เราชอบหรือไม่ชอบ แตง: ถ้ายังไม่แน่ใจว่าซื้อแล้วคุ้มหรือเปล่า ก็อยากให้ลองฟังตัวอย่างจากเวบต่างๆ ก่อนก็ได้ กอล์ฟ: ก็คือผมคิดว่าสำหรับคนที่เคยฟังเพลงเราแล้ว เราก็อยากทำเพลงเพราะๆ ตอบสนองขึ้นเรื่อยๆ แต่ถ้าสำหรับคนที่ยังไม่เคยฟัง ก็อยากให้ลองให้โอกาสเรา ถ้าชอบ เราจะได้สนิทกันไป

ค่ะ สำหรับวันนี้ ก็ขอขอบคุณพี่ๆ "Superbaker" มากนะคะที่มาพูดคุยกัน

Superbaker: ครับ ขอบคุณด้วยเช่นกันที่สนับสนุนพวกเรา อยากให้มีสื่ออย่างนี้ขึ้นเยอะๆ (หัวเราะ) ขอบคุณมากครับ

thx : superbaker / smallroom / p'lee / deejaypat
by : vj~kaew~

วันที่ : 2006-11-08
อ่านแล้ว : 1625 ครั้ง