jadhinvara

love end เรามายืนอยู่ตรงจุดนี้ได้ยังไง

เขียนเมื่อ 2009-09-04 13:28:04 โดย โจ

ผมอยากเป็นศิลปินที่ได้รับการยอมรับจากผลงานที่เผยแพร่ออกมา นั่นคือความไฝ่ฝันและผมได้ทิ้งมันไปเกือบหมดสิ้นแล้ว

ผมพยายามมองภาพของความเป็นจริง  และพยายามที่จะอยู่กับความเป็นจริงให้ได้ว่าแท้จริงแล้วอะไรคือสิ่งที่เราต้องทำ ในขณะนี้ ตอนนี้

- ช่วงชีวิตในวัยรุ่นสิ่งที่ขับเคลื่อนชีวิตผมก็คือความฝัน ผมบอกไปแล้วว่าผมฝันว่าจะเป็นอะไร และเมื่อผ่านพ้นช่วงนั้นไปพร้อมกับความล่มสลายของสิ่งที่ฝัน ความรักคือสิ่งที่มาผลักดันให้ผมคงไว้ซิ่งการดำรงชีวิตอยู่ ความรักที่ผมมีให้กับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งเป็นเหมือนเงาสะท้อนตัวตนของผมในวัยเยาว์ ความรักแบบพี่ชายที่มีให้กับน้องสาวก่อนที่สภาวะแห่งความยุ่งเหยิงที่อาจเป็นกฎข้อหนึ่งของจักรวาลจะนำมันมาสู่ความสัมพันธ์ฉันท์ชู้สาว 

- ถึงวันนี้ชีวิตที่ปราศจากความสมดุลย์นำมาซึ่งความผันแปรวิปริต จากข้อกล่าวหาของคนที่ผมรัก เธอที่เคยกุมมือผมไว้พร้อมกับข้อความที่ให้กำลังใจ เธอรู้ว่าผมรักเธอมากแค่ไหนและทุ่มเททำทุกอย่างเพื่อเธอ ผมไม่เหลียวหันกลับไปมองความฝันและปล่อยให้มันถูกลืม เส้นทางในชีวิตข้างหน้าผมหวังว่าจะมีเธออยู่เคียงข้างไม่เคยคิดว่าจะต้องมายืนอยู่คนละฟากทางบนเส้นขนานเหมือน ณ เวลานี้

-ทารกตัวน้อยที่เธอเป็นผู้ให้กำเนิด วันนี้ยังคงใช้ห้วงเวลาแห่งการมีชีวิตอยู่ ณ สถานสงเคราะห์ซึ่งเธอกับแม่ของเธอนำเขามาวางปล่อยไว้ด้วยตัวเองกับมือ ผมเจ็บปวดเสมอที่ต้องหันหลังให้กับแววตาอันไร้เดียงสาคู่นั้นเมื่อต้องจากมา ผมจินตนาการถึงความรู้สึกปลดเปลื้องและปล่อยวางของเธอกับแม่ไม่ออกเลย

-ผมไม่ปฎิเสธความรับผิดชอบต่อความพลาดพลั้งในครั้งนี้ เลือดเนื้อและวิญญาณนั้นครึ่งหนึ่งมาจากผม ผมอาจหาคำตอบได้ว่าเรามายืนอยู่ตรงจุดนี้ได้ยังไง แต่สิ่งที่จะยังเป็นปริศนาอยู่ในหลุมดำต่อไปก็คือ ก้นบึ้งของจิตใจหรือจิตวิญญาณนั้นสาระของมันก็คือการหลุดพ้นงั้นหรือ บางทีผมเรียกมันว่าการเอาตัวรอด  คุณโยนความผิดให้กับโลกนี้ ให้กับสถานการณ์ ให้กับบุคคล ให้กับสิ่งแวดล้อม คุณอยากไปสู่ความว่างเปล่า สิ่งที่ผมกำลังจะบอกก็คือ ลูกชายผมคือเหยื่อของการเอาตัวรอด

-ชะตากรรมของผมและลูกนั่นเป็นสิ่งที่ผมไม่อาจหยั่งรู้ได้ ผมหันกลับมาหาความฝันเมื่อครั้งก่อน ท่ามกลางวิกฤตแห่งชีวิต นี่อาจเป็นโอกาสสุดท้ายที่ผมจะได้ทำในสิ่งที่รัก ผมเคยร้องเพลงให้คนรักของผมฟังผมเขียนเพลงเหล่านั้นเพื่อเธอ เธอรู้ว่ายังไงผมก็ยังคงรักเสียงดนตรีไม่มีเสื่อมคลายเช่นเดียวกับความรักที่ผมมีให้เธอ ผมรู้ว่าเธอรู้  ผมจะทำความฝันบางส่วนของตัวเองให้เป็นจริง ให้มันเป็นอนุสรณ์ที่จารึกไว้ว่า "ณ จุดหนึ่งไม่ว่ามันจะเป็นจุดจบของเราหรือไม่แต่ผมไม่จะทอดทิ้งทุกสิ่งที่ผมรัก" 

**เธอทิ้งเราได้แต่เราจะไม่มีวันลืมเธอ**